رفتن به محتوای اصلی
جراحی لثه و درمان بافت‌های نگهدارنده دندان

جراحی لثه

جراحی‌های لثه برای درمان پاکت‌های عمیق، تحلیل لثه، نقص‌های استخوانی یا اصلاح فرم بافت اطراف دندان؛ پس از معاینه پریودنتال و انتخاب روش متناسب با شرایط هر فرد.

  • معاینه کامل لثه، پاکت‌ها و وضعیت استخوان
  • انتخاب روش جراحی متناسب با تشخیص
  • بی‌حسی موضعی و کنترل راحتی بیمار
  • درمان پاکت، تحلیل لثه یا نقص بافتی در موارد مناسب
  • آموزش دقیق مراقبت و بهداشت پس از جراحی
  • پیگیری روند ترمیم و برنامه نگهداری لثه

چه زمانی ممکن است جراحی لثه لازم باشد؟

جراحی لثه ممکن است زمانی بررسی شود که پس از درمان غیرجراحی و بهبود بهداشت، پاکت‌های عمیق یا التهاب فعال باقی مانده باشد و دسترسی کافی برای پاک‌سازی سطوح ریشه وجود نداشته باشد.

تحلیل لثه و نمایان‌شدن ریشه، نقص‌های استخوانی اطراف بعضی دندان‌ها، نیاز به دسترسی برای ترمیم دندان یا اصلاح فرم لثه از دیگر شرایطی هستند که ممکن است به یک روش جراحی نیاز داشته باشند.

وجود خونریزی یا تحلیل لثه به‌تنهایی نوع عمل را مشخص نمی‌کند. تصمیم پس از اندازه‌گیری پاکت‌ها، بررسی میزان اتصال لثه، تصاویر رادیوگرافی و ارزیابی عوامل خطر گرفته می‌شود.

انواع متداول جراحی لثه

  • جراحی فلپ یا کاهش پاکت: کنارزدن کنترل‌شده لثه برای دسترسی و پاک‌سازی بهتر ریشه و اصلاح شرایط پاکت.
  • روش‌های بازسازی‌کننده: استفاده از تکنیک‌ها و مواد انتخابی برای کمک به بازسازی بعضی نقص‌های استخوان و بافت نگهدارنده.
  • پیوند لثه و پوشش ریشه: افزودن یا جابه‌جایی بافت نرم برای افزایش ضخامت لثه، پوشاندن بخشی از ریشه یا کاهش پیشرفت تحلیل در موارد مناسب.
  • افزایش طول تاج: تغییر موقعیت لثه و گاهی استخوان برای نمایان‌شدن بخش بیشتری از دندان جهت ترمیم یا اصلاح فرم لثه.
  • اصلاح فرم لثه: بازطراحی محدود بافت برای ایجاد دسترسی، بهبود تقارن یا آماده‌سازی درمان‌های ترمیمی.

مراحل کلی جراحی لثه

  1. ارزیابی اولیه: بررسی وضعیت پزشکی، داروها، لثه، دندان‌ها و تصاویر لازم.
  2. کنترل التهاب: آموزش بهداشت و انجام درمان‌های غیرجراحی پیش از عمل در صورت نیاز.
  3. برنامه‌ریزی: تعیین نوع جراحی، وسعت ناحیه و مواد یا پیوند مورد نیاز.
  4. بی‌حسی موضعی: بی‌حس‌کردن دندان و بافت‌های اطراف ناحیه درمان.
  5. انجام جراحی: دسترسی، پاک‌سازی، بازسازی یا جابه‌جایی بافت متناسب با طرح درمان.
  6. بخیه یا پانسمان در صورت نیاز: تثبیت بافت برای شروع ترمیم.
  7. جلسات پیگیری: کنترل ترمیم، برداشتن بخیه در زمان مناسب و تنظیم برنامه بهداشت و نگهداری.

بهبود بعد از جراحی لثه چگونه است؟

مقداری درد، تورم، کبودی یا خونابه خفیف پس از جراحی ممکن است ایجاد شود. شدت و مدت آن به نوع و وسعت عمل، محل جراحی و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد.

ظاهر لثه در روزهای اول نتیجه نهایی نیست و بافت در طول ترمیم تغییر می‌کند. در جراحی‌های پیوندی یا بازسازی‌کننده، دستکاری محل عمل می‌تواند بر نتیجه اثر بگذارد؛ بنابراین باید دستورهای مربوط به مسواک‌زدن، شست‌وشو و رژیم غذایی دقیقاً رعایت شوند.

مصرف دخانیات، کنترل نامناسب دیابت، تجمع پلاک و رعایت‌نکردن مراجعات بعدی می‌توانند ترمیم را مختل کنند و نتیجه درمان را کاهش دهند.

مراقبت‌های بعد از جراحی لثه

  • گاز یا فشار توصیه‌شده را طبق دستور روی محل نگه دارید و از دستکاری زخم خودداری کنید.
  • داروها را فقط مطابق نسخه و زمان‌بندی تعیین‌شده مصرف کنید.
  • در ساعات اولیه از شست‌وشوی شدید، تف‌کردن مکرر و مکیدن محل جراحی خودداری کنید.
  • غذاهای نرم و خنک یا ولرم مصرف کنید و با ناحیه جراحی‌شده غذا نجوید.
  • روش تمیزکردن محل جراحی با سایر نواحی دهان متفاوت است؛ دستور اختصاصی مسواک و دهان‌شویه را رعایت کنید.
  • از دخانیات و فعالیت بدنی سنگین در دوره توصیه‌شده پرهیز کنید.
  • در صورت خونریزی کنترل‌نشده، تورم رو به افزایش، تب، ترشح، درد شدید و ماندگار یا واکنش دارویی با کلینیک تماس بگیرید.

سؤالات متداول

خیر. بسیاری از بیماران ابتدا با آموزش بهداشت، جرم‌گیری و پاک‌سازی زیر لثه و کنترل عوامل خطر درمان می‌شوند. جراحی زمانی بررسی می‌شود که شرایط باقیمانده با درمان غیرجراحی به‌تنهایی قابل‌کنترل نباشد.

عمل معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. پس از کاهش اثر بی‌حسی، درد یا حساسیت موقت ممکن است ایجاد شود که شدت آن به نوع و وسعت جراحی بستگی دارد.

در این روش بافت لثه به‌صورت کنترل‌شده کنار زده می‌شود تا دسترسی بهتری برای پاک‌سازی ریشه و بررسی یا اصلاح بافت‌های اطراف فراهم شود. سپس لثه در موقعیت مناسب بخیه می‌شود.

پیوند بافت نرم ممکن است برای افزایش ضخامت لثه، پوشاندن بخشی از ریشه نمایان، کاهش حساسیت یا محدودکردن پیشرفت تحلیل در بعضی نواحی بررسی شود. پوشش کامل ریشه در همه موارد قابل تضمین نیست.

زمان بازگشت به فعالیت به نوع عمل، وسعت ناحیه و شرایط شغلی بستگی دارد. بعضی بیماران فعالیت سبک را زودتر از سر می‌گیرند، اما برای جراحی‌های گسترده‌تر ممکن است زمان بیشتری نیاز باشد.

زمان برداشتن بخیه به نوع بخیه و روش جراحی بستگی دارد. بعضی بخیه‌ها جذبی هستند و بعضی باید در جلسه پیگیری برداشته شوند. زمان دقیق توسط دندانپزشک تعیین می‌شود.

جراحی عامل نیاز به مراقبت روزانه و نگهداری حرفه‌ای را از بین نمی‌برد. تجمع پلاک، مصرف دخانیات، کنترل نامناسب بیماری‌های زمینه‌ای و بی‌نظمی در جلسات پیگیری می‌توانند خطر عود را افزایش دهند.

خونریزی کنترل‌نشده، افزایش پیشرونده تورم، تب، ترشح، درد شدید یا رو به افزایش، واکنش به دارو، بازشدن واضح زخم یا جابه‌جایی پیوند باید سریع‌تر با کلینیک مطرح شود.