ایمپلنت دیجیتال
جایگزینی دندان ازدسترفته با برنامهریزی سهبعدی، بررسی دقیق استخوان و ساختارهای حساس و انتقال طرح درمان به جراحی با راهنمای دیجیتال در پروندههای مناسب.
- برنامهریزی سهبعدی محل و زاویه ایمپلنت
- بررسی حجم استخوان و ساختارهای حساس اطراف
- طراحی درمان با توجه به موقعیت روکش نهایی
- امکان استفاده از راهنمای جراحی اختصاصی در موارد مناسب
- ثبت دیجیتال فرم دندانها و بافتهای دهان
- ارائه برنامه مراقبت و پیگیری پس از درمان
ایمپلنت دیجیتال چگونه برنامهریزی میشود؟
ابتدا معاینه دهان و دندان، بررسی سابقه پزشکی و تصویربرداری لازم انجام میشود. تصویر سهبعدی CBCT اطلاعات مربوط به استخوان فک و ساختارهای مهم اطراف را نشان میدهد و اسکن داخل دهانی، فرم دندانها و لثه را ثبت میکند.
اطلاعات تصویربرداری و اسکن در نرمافزار روی یکدیگر قرار میگیرند تا موقعیت ایمپلنت با توجه به استخوان موجود و شکل روکش نهایی طراحی شود. در صورت مناسب بودن شرایط، بر اساس این طرح یک راهنمای جراحی اختصاصی ساخته میشود.
مراحل انجام ایمپلنت دیجیتال
- معاینه و بررسی پزشکی: ارزیابی سلامت لثه، دندانهای مجاور، بیماریهای زمینهای و داروهای مصرفی.
- تصویربرداری و اسکن: تهیه CBCT و اسکن داخل دهانی متناسب با نیاز پرونده.
- طراحی دیجیتال: تعیین قطر، طول، زاویه و عمق پیشنهادی ایمپلنت با توجه به پروتز آینده.
- ساخت راهنمای جراحی: در پروندههایی که جراحی هدایتشده مناسب باشد.
- جراحی کاشت ایمپلنت: قرار دادن پایه ایمپلنت طبق برنامه درمانی و شرایط بالینی.
- دوره ترمیم و ساخت روکش: پس از ارزیابی اتصال ایمپلنت به استخوان، قالب یا اسکن نهایی و ساخت روکش انجام میشود.
مزایا و محدودیتهای روش دیجیتال
برنامهریزی دیجیتال میتواند به انتخاب بهتر موقعیت ایمپلنت، بررسی فاصله از ساختارهای حساس و هماهنگی محل ایمپلنت با روکش نهایی کمک کند. در برخی پروندهها امکان جراحی کمتهاجمیتر یا استفاده از راهنمای جراحی نیز وجود دارد.
با این حال، راهنمای جراحی خطا را به صفر نمیرساند و نتیجه به کیفیت تصویربرداری، دقت اسکن، ثبات راهنما، شرایط استخوان و تجربه درمانگر وابسته است. بعضی بیماران همچنان به جراحی باز، پیوند استخوان یا درمان چندمرحلهای نیاز دارند.
چه کسانی کاندید مناسب ایمپلنت هستند؟
کاندید مناسب باید از نظر سلامت عمومی، وضعیت لثه، مقدار استخوان و امکان رعایت بهداشت دهان ارزیابی شود. التهاب فعال لثه و عفونت باید پیش از شروع درمان کنترل شود.
مصرف دخانیات، دیابت کنترلنشده، بعضی داروها، سابقه پرتودرمانی و دندانقروچه میتوانند بر طرح درمان یا پیشآگهی اثر بگذارند. وجود این موارد الزاماً به معنی غیرممکن بودن ایمپلنت نیست، اما بررسی دقیق و گاهی هماهنگی با پزشک معالج ضروری است.
مراقبتهای بعد از کاشت ایمپلنت
- داروها را دقیقاً مطابق نسخه مصرف کنید و از مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک یا مسکن خودداری کنید.
- در ساعات ابتدایی از دستکاری محل جراحی و شستوشوی شدید دهان پرهیز کنید.
- غذاهای نرم و خنک مصرف کنید و تا زمان توصیهشده روی محل جراحی فشار وارد نکنید.
- سیگار و قلیان روند ترمیم را مختل میکنند؛ قطع یا کاهش جدی مصرف اهمیت زیادی دارد.
- بهداشت دندانهای دیگر را ادامه دهید و تمیزکردن محل جراحی را طبق آموزش کلینیک انجام دهید.
- در صورت خونریزی کنترلنشده، تب، تورم رو به افزایش، درد غیرعادی یا بیحسی ماندگار با کلینیک تماس بگیرید.